در بررسی علت شکست اصلاح طلبان شاید بتوان از تئوری گالیورها و لیلیپوتیها بهره گرفت.تئوریسینهای نئو محافظه کار آمریکایی در عرصه تعاملات بین المللی معتقد به تقسیم بندی فعالان حاضر به دو دسته گالیورها و لیلیپوتیها هستند. در این دسته بندی صفت «گالیور» به بازیگرانی اطلاق میشود که به دلایل مختلف به عنوان تاثیرگذاران اصلی تحولات سیاسی در جغرافیای مورد نظر شناخته شده و همزمان از توانایی همراه ساختن لیلیپوتیها برای حمایت از اهداف خود برخوردارند. با چنین دیدگاهی است که از نگاه این افراد منافع ایالات متحده ایجاب میکند که در هر منطقه تنها یک گالیور وجود داشته و یا حتی در صورت ناگزیر بودن حضور دو یا سه گالیور منافع آنها کاملا بر یکدیگر منطبق شود. چرا که هر نوع تضاد منافع و تزاحم گالیورها برای یکدیگر در نهایت به تضعیف قدرت آنها منجر شده و مجال را برای ایفای نقش برای «شبه گالیورهای» منتخب لیلیپوتیها فراهم میکند.